تأثیر ورزش بر سیستم ایمنی بدن
ورزش، ایمنی بدن در برابر برخی بیماری ها را افزایش می دهد.

آیا در نبرد با سرفه و یا یک سرماخوردگی دیگر هستید؟ تمام مدت روز احساس خستگی می کنید؟ ممکن است با کمی پیاده روی روزانه و یا دنبال کردن ورزش ساده برای چند روز در هفته، احساس بهتری پیدا کنید.

ورزش احتمال ابتلا به بیماری های قلبی – عروقی را کاهش می دهد. ورزش همچنین استخوان های شما را قوی و محکم نگه می دارد.

آیا می دانید که در حقیقت ورزش ایمنی بدن را در برابر برخی بیماری ها افزایش می دهد. چندین نظریه در این مورد وجود دارد. اگرچه هیچکدام از این نظریه ها اثبات نشده اند. در ادامه به برخی از این تئوری ها اشاره می کنیم:

ممکن است فعالیت فیزیکی به خارج شدن باکتری ها از شش ها و راه های هوایی کمک کند. این امر احتملا ابتلا به سرماخوردگی، آنفولانزا، و دیگر بیماری ها را کاهش می دهد.

ممکن است ورزش باعث تغییراتی در آنتی بادی ها و سلول های سفید خون (WBC) گردد. گلبولهای سفید خون، سلول های سیستم ایمنی بدن هستند که با بیماری ها مبارزه می کنند. با ورزش کردن آنتی بادی ها و سلول های سفید خون با سرعت بیشتری در خون گردش می کنند و ممکن است بیماری ها را سریع تر شناسایی کنند. با این حال، هیچ کس نمی داند که آیا این تغییرات به جلوگیری از عفونت کمک می کند.

افزایش مختصر دمای بدن در طول ورزش و بعد از آن ممکن است از رشد با کتری ها جلوگیری کند. این افزایش درجه حرارت ممکن است به بدن در مبارزۀ بهتر با عفونت ها کمک کند. ( این امر مشابه حالتی است که شما تب می کنید)

ورزش آزاد شدن هورمون استرس را کاهش می دهد. برخی از استرس ها احتمال بیماری را افزایش می دهند. هورمون های استرس کمتر ممکن است در برابر بیماری محافظت کند.

ورزش برای بدن بسیار مفید است اما در انجام آن زیاده روی نکنید. افرادی که ورزش می کنند نباید فقط برای بهبود سیستم ایمنی بدن ورزش کنند. ورزش های سنگین و طولانی مدت ( مانند دو های ماراتن و آموزش های شدید در باشگاه) ممکن است با عث آسیب شوند.

مطالعات نشان داده اند افرادی که سبک زندگی نسبتاً پر انرژی را دنبال می کنند، بیشترین بهره را از شروع کردن و دنبال کردن یک برنامۀ ورزشی منظم می برند. یک برنامۀ ملایمورزشی می تواند شامل موارد زیر باشد:

دوچرخه سواری با دوستان و بچه ها چندبار در هفته

روزانه 20 تا 30 دقیقه پیاده روی

بازی منظم گلف

ورزش کردن به شما سلامتی و انرژی می دهد. ورزش به شما امکان می دهد که احساس بهتری نسبت به خودتان داشته باشید. پس شروع کنید. کلاس های ایروبیک را شروع کنید و یا به پیاده روی بروید. مطمئن باشید احساس شادابی خواهید کرد.

هیچ مدرک مستندی وجود ندارد که مصرف مکمل های ایمنی همراه با ورزش، احتمال ابتلا به بیماری را کاهش دهد.

میزان درست ورزش سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند. اما آیا می دانید انجام ورزش های شدید عملکرد سیستم ایمنی بدن را کاهش می دهد. ورزشکاران استقامتی ( مانند دوندگان ماراتن، شناگران مسیرهای طولانی، ورزشکاران ورزش های سه گانه) سیستم ایمنی ضعیفی دارند، بویژه مواردی که به عفونت دستگاه تنفسی فوقانی مربوط می شود (مانند سرماخوردگی). و زمانیکه ورزشکاران حرفه ای سرما می خورند، علائم آن طولانی مدت و سخت تر می شود. دوندگانی که در سطوح بالا فعالیت می کنند نسبت به بقیۀ ما، سلامتی خود را مبادله می کنند. مگر اینکه شما یک ورزشکار حرفه ای باشید که حاضر به این معامله شوید.

کدامیک از ورزش ها سیستم ایمنی بدن را ضعیف می کند و چرا؟

کاملاً واضح است که تمام ورزش ها باعث کاهش سیستم ایمنی بدن نمی شوند. محقان سه گروه از افراد را مورد بررسی قرار داده اند. ورزشکاران نخبه، ورزشکاران تفریحی، و افراد بدون تحرک.

نتایج:

ورزشکاران نخبه بیشترین مشکلات تنفسی را نشان دادند. ( 66 درصد بیمار)

افراد کم تحرک در رنج بعدی بودند (45 درصد)

ورزشکاران تفریحی سالمترین گروه بودند (22 درصد بیمار)

انواع دیگر از پژوهش ها نیز همین نتایج را نشان دادند. بنابراین  محققان ورزشی از یک منحنی j-شکل برای تفسیر اثرات ایمنی ورزش استفاده کردند. چیزی شبیه به این نمودار :



بنابراین ورزش های ملایم به طور قابل ملاحظه ای از بی تحرکی بهتر هستند، اما نقطه ای وجود دارد که مزایای ورزش متوقف می شود و ورزش شدید شروع می شود. در اینجا تا حدودی به صورت اختصاصی به ورزش هایی که باعث تولید پاسخ سرکوب کنندۀ سیستم ایمنی می شوند می پردازیم:
  • ورزش های نسبتاً طولانی مدت ( یک ساعت و نیم و یا بیشتر) به خصوص بدون تغذیه در طول تمرین
  • فعالیت های با شدت بالا و منطقی، اما نه بیش از حد دشوار ( از این رو می توانید ورزش را برای لحظاتی متوقف کنید)
  • یک دوره ریکاوری نا کافی بین تمرینات
پس چگونه ترکیب این عوامل منجر به کاهش سیستم ایمنی بدن می شود؟ تئوری های متعددی در این باره وجود دارد. کاملاً آشکار است که ورزش سبب تغییرات هورمونی گسترده می شود. به طور خاص، ورزش سطح هورمون نوراپی نفرین (نوراپی نفرین به عنوان هورمون استرس باعث افزایش تپش قلب، انقباض رگ‌ها، انبساط راه ‌های هوایی، افزایش قند خون و افزایش جریان خون عضلات و مغز می شود ) و کورتیزول (هورمون های استرس) را افزایش می دهد که منجر به سرکوب سیستم ایمنی می شود. تغییرات هورمونی ناشی از ورزش، سبب کاهش تعداد سلول های ایمنی ( لکوسیت یا سلول های سفید خون ) در طول ورزش و یا بعد از آن می شود.

ورزش همچنین سبب کاهش سطح آمینو اسید گلوتامین می شود. آمینو اسید گلوتامین نقش مهمی در سیستم ایمنی بدن ایفا می کند. بنابراین اندیشیدن به این موضوع که کاهش در عملکرد سیستم ایمنی به نحوی به سطح گلوتامین مرتبط است، کاملاً منطقی است.

تمام این فرضیه ها کاملاً قابل قبول است، اما ما در واقع مطالعات بسیار کمی داریم که به طور قطعی هریک از این تئوری ها را به هر گونه نشانۀ قابل اندازه گیری از عفونتارتباط دهیم و به اندازۀ کافی جالب در یک مطالعه. بسیاری از علائم و نشانه های عفونت سیستم تنفسی فوقانی در واقع توسط عوامل بیماری زای قابل شناسایی ایجاد نشده بود. پیشنهاد می کند چیزی بیشتر از سیستم ایمنی در اینجا مسئول است. بررسی ها نشان می دهد که عوامل مختلفی درگیر  هستند.

عوامل بیماری زای موجود در هوا

استرس های فیزیکی در ریه ها و گلو

عوامل روانی

تغذیه

 تمام این عوامل استرس زا شرایط خوبی را برای عفونت ایجاد می کنند. اما در یک روزی که احساس کثیفی دارید از مزایای تأثیر ورزش های آخر هفته بر سیستم ایمنی بهره مند شوید.

دیدگاه خود را ثبت کنید